Welkom in mijn nieuwe log...
Welkom in het thevandijks weblog. Dit log gaat over van alles waar ik zo mee bezig ben. Zeezenders is een hobby, maar ook alles wat met computers en Internet te maken heeft daar heb ik belangstelling voor. Een aantal website's die ik gemaakt heb zijn misschien ook leuk om te bezoeken! Carillon Towers Net en natuurlijk de home website
"Alles wat voortreffelijk is, is even moeilijk als zeldzaam" Spinoza 1632-1677
Disclaimer - Dit weblog geeft slechts de persoonlijke mening door van de schrijver. De artikelen geven nooit de mening weer van organisaties waar schrijver bij aangesloten is of vertegenwoordiger van is.
Terug in de tijd, bom op de MEBO 2 15 mei 1971
Terug in de tijd, bom op de MEBO 2 15 mei 1971
De Mebo 2 in brand, langzij de Volans
Zaterdagavond 15
mei 1971 is alles rustig aan boord van het radiozendschip van Radio Northsea
International de MEBO, DJ Allen West draaide zojust ``Melting Pot´´ van Blue
Mink de bemanning kijkt TV, plotseling gaat er een zware schok door het schip.
Allen denkt dat er een schip in de dichte mist tegen de MEBO was aangevaren,
hij rende het dek op en zag nog net drie mannen in een rubberbootje wegvaren.
Het achterdek stond in brand! Allen vloog terug naar de studio en schreeuwde
``Mayday! Mayday! We staan in brand..... Van schrik kon hij opeens op de
juiste manier ´´Scheveningen`` uitspreken!
Een aantal schepen uit Scheveningen rukt uit om hulp te bieden, waaronder de
blusboot `Volans` Rond elf uur sluit Allen West zijn show met de woorden ``De
vlammen zijn nu dichtbij de studio, we verlaten het schip. Goodbye and God
bless.... Daarna is er nog een Nederlands lid van de bemanning lid te horen,
en op het laatst de zendertechnicus Kurt Baer die uitleg geeft voor de
heren Meister en Bollier in Zwitserland. Daarna wordt de zender uitgezet. De
bemanning gaat aan boord van de tender ´´Eurotrip´´ van Dick Roos. Het
vuur heeft inmiddels de machinekamer, de brug en de meeste slaapplaatsen
verwoest. Download
hier de noodoproepen vanaf de MEBO 2.
Slechte organisatie bij verkeersexamens!
Slechte organisatie bij verkeersexamens!
Vandaag was er in de Krant van Gouda te lezen over de geslaagde organisatie van de verkeersexamens, ondermeer welke BOBO's de linten doorgeknipt hebben! Helaas het was een drama, het programma liep hopeloos uit, de route was zeer slecht aangegeven voor de kinderen. Men heeft geen verplaatsing vermogens in de wereld van 10 a 11 jarige kinderen! Kinderen moeten een route rijden die slecht is aangegeven, door een wijk die ze volkomen onbekend is. Een groot aantal kinderen heeft voorbijgangers de weg moeten vragen! Kortom de organisatie heeft volkomen gefaald! Onze dochter kwam een uur te laat thuis, drijfnat en volkomen overstuur! Organiseer zo'n examen voor kinderen van deze leeftijd in eigen wijk! Van mijn persoon krijgt die Sandra Diks-van Dongen een grote #FAIL !!!
Donderdag 2 mei 2013
Donderdag 2 mei 2013
Ondanks dat het gisteren een vakantiedag was toch behoorlijk druk geweest, in de ochtend het er even 'van genomen' nieuws lezen, stukje in een boek lezen. Maar gistermiddag een gesprek gevoerd met de burgemeester van Oudewater Pieter Verhoeve, en wel in mijn functie als voorzitter van de Nederlandse Klokkenspel-Vereniging. Sinds 2011 is het mooie carillon van de trotse Stadstoren niet meer bespeelt! Dit door het wegbezuinigen van de beide stadsbeiaardiers van Oudewater, een functie die sinds 1601 bestond in Oudewater. Een minimale bezuiniging, die nu wel tot resultaat heeft dat de beiaard onbespeelbaar geworden is! Hopelijk komt er nu snel verandering in de situatie dat Oudewater het zonder de carillon concerten moet stellen!
In de avond was het tijd voor de SP, tijdens een cursus avond 'Heel de Mens' werd ik zomaar eerste met de quiz met vragen over de gezondheidszorg! Volgend jaar zijn er weer gemeenteraad verkiezingen, en daar gaan we natuurlijk weer ons voor inspannen!
BOUDEWIJN ZWART SPEELT TIJDENS KONINGSVAART
BOUDEWIJN ZWART SPEELT TIJDENS KONINGSVAART
De Nederlandse beiaardier Boudewijn Zwart zal op dinsdagavond 30 april tijdens de officiële Koningsvaart op het IJ van Amsterdam optreden met zijn mobiele concert-carillon 'Bell Moods'.
Tijdens de Koningsvaart die van 19.30 tot 21.30 uur duurt en die live over via televisie wordt uitgezonden worden verschillende facetten van het Nederlands cultureel erfgoed belicht. Het carillon is sinds 1500 een karakteristiek muziekinstrument van de Lage Landen. De reizende beiaard van Boudewijn Zwart heeft een totaalgewicht van 3000 kilo en bestaat uit 50 bronzen klokken. Het instrument wordt geplaatst op een ponton dat meevaart met de vaartuigen rond het koninklijk paar. Dit ponton wordt kleurrijk ingericht tegen de achtergrond van typisch Hollandse beelden: tulpen, kaasbootjes, klompbootjes en haringhappers. In de verte kijkt Lange Jan uit de Efteling toe vanaf de kant. Boudewijn Zwart is stadsbeiaardier van o.a. Amsterdam, Dordrecht en Gouda en zal tijdens de vaartocht improviseren over Nederlandse volks- en kinderliedjes en over liederen uit de 16-de eeuwse bundel "Neder-landtsche Gedenck-Clanck" van Adriaen Valerius, waarin ook het "Wilhelmus" en het bekende lied "Merck toch hoe sterck" zijn opgenomen. Uiteraard zal ook het lied 'Tulpen uit Amsterdam' niet ontbreken.
Koningsvaart
Terug in de tijd 20 maart 1980 Zinken van de MV. Mi Amigo 20 maart 1980
Zinken van de MV. Mi
Amigo 20 maart 1980
In de
vroege uurtjes van 20 maart 1980, twintig minuten nadat de vierkoppige bemanning
door een reddingsboot van boord was gehaald, zonk de MV Mi Amigo. Het schip was
op een zandbank gelopen, en omdat het op die bewuste plek niet al te diep was,
bleef de zendmast maar liefst zes jaar lang boven de golven uitsteken. De
bemanning tijdens die bewuste laatste uitzenddag op 19 maart 1980 was voor Radio
Caroline: Tom Anderson, Stevie Gordon en Nick Richards. Voor de Nederlandse
service was er slechts één persoon aan boord: de huidige directeur van Sky
Radio: Ton Lathouwers. Lathouwers draaide bij Radio Caroline onder de naam Hans
Verlaan, en was slechts twee dagen tevoren voor het eerst aan boord van de MV Mi
Amigo geklommen. "RadioVisie" sprak met Tim Lewis (de echte naam van
Tom Anderson), tegenwoordig niet meer actief in radioland. Tim Lewis: - Die
Nederlandse jongen, Ton Lathouwers, zat nog maar amper aan boord en twee Engelse
bemanningsleden waren na een nacht Radio Caroline in de zeer vroege ochtenduren
naar bed gegaan. Ikzelf was tegen middernacht gaan slapen. Alleen Hans Verlaan
was die ochtend van de negentiende maart nog wakker om ervoor te zorgen dat er
programma's uitgezonden werden. Wel hadden we tegen Ton gezegd dat hij ons
wakker moest maken als er iets aan de hand was. Ik herinner me nog dat ik de
laatste volledige nacht in het bestaan van de MV Mi Amigo heerlijk en vooral
lang heb geslapen. Tegen het middaguur zal het zijn geweest dat Ton op mijn deur
klopte en riep: 'Tim, Tim, please wake up, I think there's something wrong!' Ik
dacht nog 'Yeah, sure, nieuwe jongen, net aan boord'. Maar ik ging toch maar
even kijken. Ik deed de deur naar het dek open, en zag de boei die normaal
gezien op zo'n anderhalve mijl afstand lag, rakelings langs het schip
voorbijkomen. Meteen realiseerde ik me dat we op drift waren geslagen. Daarop
rende ik naar beneden om Stevie Gordon en Nick Richards wakker te maken. Stevie
Gordon en Tom Anderson probeerden vervolgens in allerijl om het reserve-anker
uit te gooien, dat vier jaar daarvoor na de voorlaatste driftpartij van de MV Mi
Amigo aan boord was gebracht. - Wellicht was het beter geweest om eerst contact
op te nemen met de kustwacht om hen onze positie te vragen, want we hadden geen
idee waar we op dat moment waren. Feit is dat we er na zo'n twee uur in slaagden
om het reserve-anker uit te gooien, maar op dat moment bevonden we ons bij hoog
water amper een paar meter boven een zandbank. Iets waar we uiteraard geen weet
van hadden. Pas nadat het schip weer goed stil lag, werd contact met de
kustwacht opgenomen om gewoon even te vertellen dat de MV Mi Amigo was
verplaatst. De kustwacht liet vervolgens weten dat het schip in gevaarlijk water
lag, en dat er problemen konden worden verwacht. Drie uur later was het laag
water. En de MV Mi Amigo bleek plots op een zandbank te liggen. De zee kolkte om
ons heen, maar wij lagen helemaal stil. Dat was nog de meest vreemde
gewaarwording die dag. - Ondertussen was er druk verkeer met de kustwacht op
2182 kHz. Die wilde meteen na het bekend worden van de nieuwe positie een
reddingsboot sturen, maar dat aanbod werd door de vierkoppige bemanning
afgeslagen. De problemen begonnen pas goed toen het water tegen een uur of tien
's avonds weer begon te stijgen. Bij elke nieuwe golf klapte de MV Mi Amigo op
de zandbank. Lange tijd bevond zich slechts een halve meter water onder het
schip. Een golf tilde het op, en vervolgens knalde de schuit weer tegen het zand
aan. Alle pompen waren aangezet, en om het kwartier werd het ruim van het schip
geïnspecteerd. Men merkte dat tussen twee checks in, vijftien minuten dus, er
ook een halve meter water het schip was binnengedrongen. En alle pompen stonden
aan, dus was het duidelijk dat het water sneller binnenkwam dan dat het er weer
uitging. De noodpompen werden vervolgens ook maar aangezet. Op dat moment bleek
tevens de reddingsboot te zijn gearriveerd. Die was weliswaar afgeblazen door de
Caroline-bemanning, maar de kustwacht stond erop dat hij toch uitrukte. Dit
bleek de redding voor de vier opvarenden van de MV Mi Amigo. Nu ja, ze hadden
ook nog in de zendmast kunnen klimmen, die boven water uit bleef steken. De
achtersteven van de MV Mi Amigo kreeg de meeste klappen. Juist dit deel knalde
tegen de zandbank op dat het een lieve lust was. In het verleden had men op dit
gedeelte ook al enkele lekken gehad, en de wand van het schip was er nog maar
een paar millimeter dik. Er kwamen snel nieuwe gaten, en eerder gedichte gaten,
werden opnieuw opengereten. De bemanningsleden begonnen ondertussen flink moe te
worden. Het was ook noodzakelijk dat iemand de wacht hield op de brug. Dus
werden de reguliere programma's stopgezet, en noodbanden met nonstop muziek
gestart, waarop overigens alle bekende 'Caroline-hits' stonden. Er werd besloten
om op het hele uur wel het weerbericht live te presenteren, en tegelijkertijd
van de mogelijkheid gebruik te maken om de nummercodes door te geven, zodat ook
de Caroline-organisatie aan land wist wat er gebeurde. Tegen middernacht CET gaf
de bemanning van de reddingsboot een ultimatum aan de Caroline-bemanning.
Volgens de lifeboat was er sprake van een levensbedreigende situatie, en liep
ook de bemanning van de reddingsboot zelf gevaar indien men nog langer in de
nabijheid van de MV Mi Amigo zou blijven zwalken. Aan de Caroline-mensen de
keuze: - Of je verlaat het schip, of we vertrekken nu! - Na ampel beraad en met
inmiddels al behoorlijk wat water in de generatorruimte werd unaniem besloten om
de MV Mi Amigo te verlaten. - We realiseerden ons dat indien het water iets
hoger zou komen, de generatoren zouden uitvallen en we geen stroom meer zouden
hebben. Niet echt een prettige gedachte als je op een zinkend schip zit. Ik denk
dat we op het allerlaatste moment de juiste beslissing namen -, zucht Tim.
Stevie Gordon en Tom Anderson besloten om netjes uit de lucht te gaan. Tegen
01.00 uur werd 'Caroline' van The Fortunes gedraaid. Waarna beide deejays
uitlegden dat ze van boord gingen, en de mededeling werd meegegeven dat Radio
Caroline hoe dan ook weer terug in de lucht zou komen. Nick Richards zette kort
daarop voor de allerlaatste maal de zender van de MV Mi Amigo uit. Vervolgens
begon de reddingsoperatie voor de bemanningsleden. Vanaf de zijkant van het
schip moesten zij een voor een overspringen. De reddingsboot manouvreerde zich
telkens opnieuw vrijwel geheel tegen de MV Mi Amigo aan, maar zou het schip geen
enkele keer ook echt raken. De opvarenden van het zendschip werd toegeschreeuwd
wanneer ze exact moesten overspringen. Ton Lathouwers deed het als eerste,
gevolgd door Nick Richards, samen met... Wilson de kanarie. Vervolgens sprong
Tom Anderson en uiteindelijk duurde het nog een volle twintig minuten voordat
men ook Stevie Gordon van de boot af had gehaald. - Binnen het half uur daarna
gingen de lichten uit, en verdween de MV Mi Amigo langzaam onder de golven - zo
vertelt Tim. Het enige dat overbleef van de MV Mi Amigo was de microfoon. Stevie
Gordon had kans gezien die te ontkoppelen en in zijn binnenzak te stoppen,
voordat hij als laatste het schip verliet. De Zweedse, Britse, Belgische en
Nederlandse regeringen ondernamen alles wat tot hun mogelijkheden behoorde om
het zendschip te stoppen, maar uiteindelijk bleek het de machtige Noordzee zelf
die daar in slaagde.
Herbert Visser
De MV. Mi Amigo zoals het schip nu op de zeebodem verblijft.
De MV. Mi Amigo nog voor anker in de Knock Deep juni 1979.
Stukjes uit de uitzendingen op 19 maart 1980Download laatste uitzending vanaf de mv. Mi Amigo
Download VHF berichten tussen de mv. Mi Amigo en Thames Costguard
Carillon 'verkwanselt'?
Carillon 'verkwanselt'?
Vandaag was er een artikel te lezen in de Goudse Post waarin mijn woorden van eerder deze week worden aangehaald "De gemeente Gouda verkwanselt hiermee het hart van het Nederlands cultureel erfgoed, waarbinnen Gouda zo'n voorname rol speelt". Dit in verband met de voorgenomen bezuinigingen door de gemeente Gouda op ondermeer de carillon bespelingen. Lijken grote woorden, zeker voor iemand die niet helemaal thuis is in de Nederlandse beiaardkunst.
Lijkt allemaal zo eenvoudig, de ambtenaren in het mooie 'Huis van de Stad' in Gouda zien zich voor een doel gesteld om een enorme bezuiniging door te voeren. Hierbij mag niets ontzien worden, alles is mogelijk! Het is inmiddels een publiek geheim dat er miljoenen tekorten zijn in de grondverkopen in Westergouwe, de rijksoverheid gaat nog veel korten op de geldstromen naar de gemeentes. Dit moet ergens op bezuinigd worden. Onder het moto 'alle kleinen beetjes helpen ' wil de burgerlijke overheid ook op de Stadsbeiaardier bezuinigen! Bezuinigen, of misschien wel geheel afschaffen! Hierbij gaat men totaal voorbij aan het feit dat deze functie in Gouda al sinds 1509 bestaat! Het lijkt zo eenvoudig, en overbodig een man (of in Gouda lange tijd!) of vrouw die twee keer in de week de toren van de Sint Janskerk beklimt en wat 'deuntjes' gaat spelen, ach natuurlijk het is wel aardig voor de toeristen of zo, maar niet meer van deze tijd! Kan weg dus! Hierbij gaat men er totaal aan voorbij dat de beiaardcultuur nu net een van de weinige echte Nederlandse cultuur uitingen is, niet alleen het prachtige instrument, maar het spelen tijdens de markt uren op donderdag en zaterdag is immaterieel erfgoed van de eerste orde. Een van de weinige tradities die nog bestaan in Nederland. Zo'n traditie doorbreken roep op hetzelfde gevoel op als het vernielen van de bibliotheek vol met oude manuscripten in Timboektoe! Het instrument op de Goudse Sint Janstoren is gegoten door Pieter Hemony in 1676. Hemony instrumenten zijn voor de beiaardliefhebbers wat de Stradivarius voor violisten zijn! Elke stad in de 17e eeuw moest zo'n instrument bezitten! Gouda was nog net op tijd, in 1680 overleed Pieter Hemony, het Goudse carillon is zijn laatste kunstwerk! Het Goudse carillon is altijd met veel zorg omgeven door de Goudse bestuurders, zelfs in donkere tijden is het carillon hersteld tegen hoge kosten, in 1930 en 1966. De laatste grote restauratie was in 2000, hierbij zijn opnieuw kosten nog moeite bespaard door de gemeente Gouda! Let wel in 2000 was Gouda nog altijd een artikel 12 gemeente! Het niet bespelen van een carillon door een deskundige beiaardier lijd onmiddellijk tot verval van het instrument, in korte tijd is het instrument onbespeelbaar. Het voorbeeld kan dicht bij Gouda gevonden worden, Oudewater heeft ook een dergelijke bezuiniging door gevoerd. Na een half jaar was de prachtige beiaard onbespeelbaar, tegen hoge kosten heeft een gespecialiseerd bedrijf alles moeten herstellen!
Niet alleen deze hoge kosten krijgt de gemeente, ook moet men rekenen op de ontslag kosten van de beiaardier. En dit allemaal om een minimaal bedrag te bezuinigen voor de bühne! Het carillon geeft zoveel plezier bij de Goudse burgers, het speelt voor iedereen, ook in bange tijden toen Maria Blom verhulde Nederlandse volksliederen speelde, verhuld om de Duitse bezetter te misleiden zodat die niet de verboden muziek herkende. Op de maandagavonden in de zomer heeft het carillon een vaste groep luisteraars tijdens de avondconcerten, Gouwenaars, maar ook toeristen die prettig verrast worden door prachtige muziek van een hoog niveau! Dit de Goudse burger afnemen? Kortzichtig!
Terug in de tijd 3 maart 1968 Radio Caroline schepen weggesleept
Terug in de tijd 3 maart 1968
Om vijf uur
in de ochtend van 3 maart 1968 start Radio Caroline International vanaf de MV.
Mi Amigo zoals altijd de tape met test muziek om de uitzendingen van die dag te
beginnen. Al snel was de zender weer uit de lucht, de sleepboot
"Titan" was langzij gekomen en de kapitein van deze sleepboot toonde
een papier waarop te lezen was dat hij opdracht had van de firma Wijsmuller de
MV. Mi Amigo naar Amsterdam te slepen. De DJ's werden opgesloten in de messroom
en het anker werd opgehaald. Op 4 maart kwam de MV. Mi Amigo aan in Amsterdam,
daar zou het schip tot zomer 1972 verblijven en op een veiling voor 20000 gulden
verkocht worden aan Gerard van Dam.
Ook het North schip, de MV. Frederica was op de ochtend van 3 maart 1968
overvallen door een sleepboot, de "Utrecht". Aangezien de reis vanuit
de Ierse zee veel langer was kwam de "Frederica" of ook wel genoemd
"Caroline" pas aan in Amsterdam op 9 maart 1968. Het schip zou op de
zelfde veiling verkocht worden voor de sloop voor 26500 gulden.
Op 4 maart 1968 komt de MV.Mi Amigo aan in de haven van Amsterdam, later op 9 maart 1968 komt ook de Frederica aan in Amsterdam. De twee schepen verbleven tot 1972 in de Amsterdamse haven, de MV. Mi Amigo kwam weer in gebruik als zendschip tot 19 maart 1980 toen het schip nadat het van haar anker losgeraakt was op een zandbank was gelopen zonk. De MV. Frederica is voor de sloop verkocht en gesloopt.
Luister hier naar de laatste uitzending vanaf het Radio Caroline North schip, de Daffy Don Allen Country & Westen Jamboree met aan het einde de Final Closedown op 2 maart 1968.
Stormramp 1 februari 1953
Stormramp 1 februari 1953
Het is vanavond precies 60 jaar geleden dat de grote stormramp in Nederland voltrok, in Zeeland zijn meer dan 1800 doden gevallen, vrij onbekend is dat ook Zuid-Holland bedreigd was door de combinatie springtij en een zware storm. Hierboven is de zandaak te zien van de Ouderkerkse schipper Arie Evegroen, de "Twee Gebroeders". Rond half zes in de ochtend van 1 februari 1953 brak een deel van de dijk van de Hollandse IJssel bij Nieuwerkerk aan den IJssel. Er was een gat geslagen van ruim 15 meter waar het water de polder inliep. De op de dijk actieve zandhandelaar Leen Boer kwam op het idee om er een schip in te zetten en burgemeester Vogelaar leidde de vordering, de Ouderkerkse schipper Arie Evegroen van het schip de "Twee Gebroeders", weigerde aanvankelijk, maar het schip werd toen 'in naam der Koningin' door de burgemeester gevorderd en uiteindelijk door Evegroen toch tegen de dijk gezet, als ware het een sluisdeur. Arie Evegroen heeft hiermee een heldendaad verricht waardoor de polder gered werd! Waarom is dit zo opmerkelijk voor mij? Wel mijn vader was ook zandschipper, en wij hebben vaak het verhaal van Arie Evegroen aangehoord!
Norderney naar Nederland
Norderney naar Nederland!
Radio Day 2012
Radio Day 2012
Gisteren 17 november 2012 was ik weer aanwezig op de Radio Day in het Casa 400 hotel in Amsterdam.
Hier zomaar wat foto's die ik gisteren gemaakt heb.
Samen met radio vriend Ray Clark
De stand van Pop Museum RockArt
De mooie modellen van de zendschepen gemaakt door Hans Hettelder, hierboven het model van de MV. Mi Amigo het zendschip van Radio Caroline en Radio Mi Amigo.
De MEBO 2 het zendschip waar RNI (Radio Noordzee) vanaf uitzond (1970-1974)
Het model van de Norderney, het zendschip van Radio Veronica
Hans Hettelder in gesprek met Peter Chicago die ook aan boord van de MEBO 2 gewerkt heeft.
Joubertstraat blijft een racebaan met vrachtverkeer.
Joubertstraat blijft een racebaan met vrachtverkeer.
Pas viel een Twitter bericht
op, van @joubert_veilig.
Daarin werd duidelijk dat de Joubertstraat in Gouda nog altijd een racebaan is
met veel vracht- en landbouwverkeer op de smalle rijstroken. Dit ondanks
verbodsborden voor vrachtverkeer dat geen bestemmingsverkeer is.
Al sinds de zomer is nu de Zuid Westelijke Randweg gereed, een rondweg die veel geld gekost heeft en ook veel natuur, het leefmilieu in de binnenstad van Gouda is daardoor merkbaar verbeterd. Er is duidelijk minder doorgaand autoverkeer over de smalle singels, maar er komen nog altijd veel zware vrachtauto's over de singels en over de eerder genoemde Joubertstraat.
Waarschijnlijk laten de bestuurders zich nog door de GPS leiden die nog niet over de juiste kaarten beschikken. Of de bestuurders gaan uit gewoonte of omdat de route korter is nog gewoon door de woonwijk heen. Het weinige wat de gemeente Gouda daaraan gedaan heeft is het plaatsen van twee zielige verbodsborden, die dus door de vrachtwagenbestuurders massaal genegeerd worden. Het kan helpen als de gemeente een vooraankondiging zou plaatsen.
Bovendien zijn de singels niet gesloten overdag voor vrachtwagens!
De Joubertstraat en ook de singels zijn drukke fietsroutes met veel scholieren
waar al veel ongelukken plaats hebben gevonden. Voor een stad als Gouda die zich
profileert als fietsstad en de hoofdprijs vraagt voor het parkeren in de
binnenstad waardoor het koopvolk uitwijkt naar de grote steden is dat een grof
schandaal! Bovendien blijven de bewoners geteisterd worden door het zware
verkeer en gekweld in hun nachtrust, om van de schade aan de huizen nog niet te
spreken! Volgens @joubert_veilig
wil de politie niet handhaven, er is nog geen vrachtwagen op de bon gegaan! De
gemeente geeft hier ook schijnbaar geen prioriteit aan. Opmerkelijk stil is de
plaatselijke politiek in Gouda, de heren en dames raadsleden moeten
waarschijnlijk er nog aan wennen dat hun vakantie voorbij is (twee maanden?).
Deze misstanden blijf ik volgen, ben benieuwd welke politieke partij in Gouda dit snel gaat oppakken!
Uitzicht vanaf ons terras van ons vakantiehuisje in Zeeland
Uitzicht vanaf ons terras van ons vakantiehuisje in Zeeland
Terug in de tijd 14 augustus 1967
No Man Will Ever Forget Monday
August 14th Nineteen Hundred and Sixty-Seven
De Marine ect. Broadcasting Offences Act. ging in op 15 augustus 1967 om 00.00 uur. Radio London gaat als eerste station op 14 augustus om 3 uur in de middag uit de lucht. De laatste plaat op Big L was "A Day In The Life" van de Beatles. Bij aankomst van de DJ's op het Liverpool Street Station wachten er duizenden fans. Download hier het laatste uur van Radio London 14 augustus 1967 14.00 tot 15.00 uur (10.5 mb)
Toen Radio London uit de lucht was om 3 uur die middag van 14 augustus 1967 blijf Radio Caroline South vanaf de MV. Mi Amigo uitzenden, Radio Caroline South hield één minuut stilte na het uit de lucht gaan van Big L. Download hier de Tribute to Radio London van Radio Caroline South. (1.9 mb)
Ook Radio Scotland was het slachtoffer van de nieuwe wet, hoewel men nog geprobeerd had een uitzondering te maken aangezien het een Schots station was. Net voor middernacht ging het station uit de lucht. Download het laatste uur Radio Scotland 14 augustus 1967 9.9 mb
Ook Radio 270 ging juist voor middernacht uit de lucht. Download hier het laatste uur Radio 270 14 augustus 1967 10.1 mb
Radio Caroline South en ook het North schip ging door. Radio Caroline North nog legaal tot 31 augustus 1967, aangezien de regering van het Isle of Man de wet nog niet aangenomen had. Radio Caroline veranderde de naam in Radio Caroline International met een kantoor in Amsterdam. Download hier het doorgaan van Radio Caroline. Deel 1 15.8 mb Deel 2 12.3 mb
Johnny Walker tijdens de radiodag in Amsterdam 2007
Johnny Walker maakte een strijdlied voor 14 augustus 1967. Luister hier: Johnny Walker - Mans Fight For Freedom 3.1 mb
Tien jaar later werd 14 augustus 1967 herdacht met een grote zeezender conventie "Flashback 67". Robbie Dale zorgt opnieuw voor een stunt door het maken van interviews, die per tape met een klein bootje naar de MV. Mi Amigo gebracht worden. Echter tijdens de gespreken verteld Robbie dat het live uitgezonden wordt via de zender van Radio Caroline en Mi Amigo. Tijdens de afloop van de conventie op 14 augustus 1977 is de tape te horen via de zender van de MV. Mi Amigo, de Engelse politie rukt uit om polshoogte te nemen of er echt geen live verbinding is met het Centre Airport Hotel en de MV. Mi Amigo! De twee uren zijn hier te downloaden. Radio Caroline Radio Mi Amigo 14 augustus 1977 1900-2000 uur 10.6 mb Radio Caroline Radio Amigo 14 augustus 1977 2000-2100 uur 10.6 mb
© foto HvD 1987/2006
In Londen vind 20 jaar later nogmaals een herdenking plaats, "Driftback 67" dit om de herinnering levend te houden aan het invoeren van de Marine , etc, Broadcast Offences (MEBO) Act op 15 augustus 1967.
© foto HvD 1987/2006
In 2007 heeft er ook een grote herdenking plaatsgevonden, dit keer door de BBC! Pirate BBC Essex.
Dit gaat hij niet winnen!
Dit gaat hij niet winnen!
Terug in de tijd 1 augustus 1981
Radio Paradijs
Er ligt een nieuw zendschip voor de Nederlandse kust. Regelmatig is het in de lucht met testuitzendingen, eerst met een bandopnamen van het Ierse radio station Nova met Tony Allan. Later zijn er ook uitzendingen vanaf het schip te horen. Download hier een testuitzending van Radio Paradijs. Echter op 1 augustus 1981 wordt het schip geënterd in internationale wateren en in beslag genomen door politie en marine. Het zendschip gaat die dag via IJmuiden naar de douane haven in Amsterdam, daar zou het jaren blijven liggen.
SP Posters in Gouda
Mooi postertje toch?
De eerste hangt in Gouda!
De liefde voor het papieren boek
De liefde voor het papieren boek
Dit filmpje kwam ik tegen op het Internet.
2 april 1973 het Radio Veronica zendschip strand!
Terug in de tijd 2 april 1973 het Radio Veronica zendschip strand!
Een zware storm teisterde West Europa op maandag 2 april 1973. 's Middags om 3 uur riep Radio Noordzee rond dat er in verschillende districten stormwaarschuwing 10 tot 11 gold. Rond 5 uur die middag gaat Radio Noordzee vanaf de MEBO 2 uit de lucht, Radio Veronica blijft in de lucht.
©foto HvD De MEBO 2
Ook de MV. Mi Amigo ligt voor anker bij de twee andere zendschepen. Rond 10 uur die avond slaat een grote golf over de Mi Amgio, de bemanning in de mess room schrikt omdat er een raam uitslaat. Snel zien ze lichten voorbij komen, men is bang dat het zendschip van haar anker is. Echter men komt er achter dat niet de Mi Amigo van haar anker is maar de Norderney van Radio Veronica.
©foto HvD De Norderney
Op de Norderney is er grote paniek, het schip is van het anker en er is geen mogelijkheid om het reserve anker te laten zakken. Kapitein Arie van der Zwan roept snel Radio Scheveningen op, de reddingsboot Bernard van Leer vertrekt uit de haven van Scheveningen. Ook een sleepboot probeert bij Hoek van Holland uit te varen, dat lukt niet. De bemanning van de Norderney moet overspringen op de Bernard van Leer, een angstige onderneming bij een kolkende zee. Ruud Doets breekt om 2 minuten voor half elf het band programma van Frans van der Beek af, en spreekt deze woorden.
Ruud Doets
De Norderney
strand rond middernacht met alle lichten aan honderd meter van de pier van de
haven van Scheveningen, maar zonder bemanning die verblijft nog tot de volgende
ochtend op de Bernard van Leer.
Kijk hier naar een nieuws filmpje over de storm op 2 april 1973.
Zinken van de MV. Mi Amigo 20 maart 1980
Zinken van de MV. Mi Amigo 20 maart 1980In de vroege uurtjes van 20 maart 1980, twintig minuten nadat de vierkoppige bemanning door een reddingsboot van boord was gehaald, zonk de MV Mi Amigo. Het schip was op een zandbank gelopen, en omdat het op die bewuste plek niet al te diep was, bleef de zendmast maar liefst zes jaar lang boven de golven uitsteken. De bemanning tijdens die bewuste laatste uitzenddag op 19 maart 1980 was voor Radio Caroline: Tom Anderson, Stevie Gordon en Nick Richards. Voor de Nederlandse service was er slechts één persoon aan boord: de huidige directeur van Sky Radio: Ton Lathouwers. Lathouwers draaide bij Radio Caroline onder de naam Hans Verlaan, en was slechts twee dagen tevoren voor het eerst aan boord van de MV Mi Amigo geklommen. "RadioVisie" sprak met Tim Lewis (de echte naam van Tom Anderson), tegenwoordig niet meer actief in radioland. Tim Lewis: - Die Nederlandse jongen, Ton Lathouwers, zat nog maar amper aan boord en twee Engelse bemanningsleden waren na een nacht Radio Caroline in de zeer vroege ochtenduren naar bed gegaan. Ikzelf was tegen middernacht gaan slapen. Alleen Hans Verlaan was die ochtend van de negentiende maart nog wakker om ervoor te zorgen dat er programma's uitgezonden werden. Wel hadden we tegen Ton gezegd dat hij ons wakker moest maken als er iets aan de hand was. Ik herinner me nog dat ik de laatste volledige nacht in het bestaan van de MV Mi Amigo heerlijk en vooral lang heb geslapen. Tegen het middaguur zal het zijn geweest dat Ton op mijn deur klopte en riep: 'Tim, Tim, please wake up, I think there's something wrong!' Ik dacht nog 'Yeah, sure, nieuwe jongen, net aan boord'. Maar ik ging toch maar even kijken. Ik deed de deur naar het dek open, en zag de boei die normaal gezien op zo'n anderhalve mijl afstand lag, rakelings langs het schip voorbijkomen. Meteen realiseerde ik me dat we op drift waren geslagen. Daarop rende ik naar beneden om Stevie Gordon en Nick Richards wakker te maken. Stevie Gordon en Tom Anderson probeerden vervolgens in allerijl om het reserve-anker uit te gooien, dat vier jaar daarvoor na de voorlaatste driftpartij van de MV Mi Amigo aan boord was gebracht. - Wellicht was het beter geweest om eerst contact op te nemen met de kustwacht om hen onze positie te vragen, want we hadden geen idee waar we op dat moment waren. Feit is dat we er na zo'n twee uur in slaagden om het reserve-anker uit te gooien, maar op dat moment bevonden we ons bij hoog water amper een paar meter boven een zandbank. Iets waar we uiteraard geen weet van hadden. Pas nadat het schip weer goed stil lag, werd contact met de kustwacht opgenomen om gewoon even te vertellen dat de MV Mi Amigo was verplaatst. De kustwacht liet vervolgens weten dat het schip in gevaarlijk water lag, en dat er problemen konden worden verwacht. Drie uur later was het laag water. En de MV Mi Amigo bleek plots op een zandbank te liggen. De zee kolkte om ons heen, maar wij lagen helemaal stil. Dat was nog de meest vreemde gewaarwording die dag. - Ondertussen was er druk verkeer met de kustwacht op 2182 kHz. Die wilde meteen na het bekend worden van de nieuwe positie een reddingsboot sturen, maar dat aanbod werd door de vierkoppige bemanning afgeslagen. De problemen begonnen pas goed toen het water tegen een uur of tien 's avonds weer begon te stijgen. Bij elke nieuwe golf klapte de MV Mi Amigo op de zandbank. Lange tijd bevond zich slechts een halve meter water onder het schip. Een golf tilde het op, en vervolgens knalde de schuit weer tegen het zand aan. Alle pompen waren aangezet, en om het kwartier werd het ruim van het schip geïnspecteerd. Men merkte dat tussen twee checks in, vijftien minuten dus, er ook een halve meter water het schip was binnengedrongen. En alle pompen stonden aan, dus was het duidelijk dat het water sneller binnenkwam dan dat het er weer uitging. De noodpompen werden vervolgens ook maar aangezet. Op dat moment bleek tevens de reddingsboot te zijn gearriveerd. Die was weliswaar afgeblazen door de Caroline-bemanning, maar de kustwacht stond erop dat hij toch uitrukte. Dit bleek de redding voor de vier opvarenden van de MV Mi Amigo. Nu ja, ze hadden ook nog in de zendmast kunnen klimmen, die boven water uit bleef steken. De achtersteven van de MV Mi Amigo kreeg de meeste klappen. Juist dit deel knalde tegen de zandbank op dat het een lieve lust was. In het verleden had men op dit gedeelte ook al enkele lekken gehad, en de wand van het schip was er nog maar een paar millimeter dik. Er kwamen snel nieuwe gaten, en eerder gedichte gaten, werden opnieuw opengereten. De bemanningsleden begonnen ondertussen flink moe te worden. Het was ook noodzakelijk dat iemand de wacht hield op de brug. Dus werden de reguliere programma's stopgezet, en noodbanden met nonstop muziek gestart, waarop overigens alle bekende 'Caroline-hits' stonden. Er werd besloten om op het hele uur wel het weerbericht live te presenteren, en tegelijkertijd van de mogelijkheid gebruik te maken om de nummercodes door te geven, zodat ook de Caroline-organisatie aan land wist wat er gebeurde. Tegen middernacht CET gaf de bemanning van de reddingsboot een ultimatum aan de Caroline-bemanning. Volgens de lifeboat was er sprake van een levensbedreigende situatie, en liep ook de bemanning van de reddingsboot zelf gevaar indien men nog langer in de nabijheid van de MV Mi Amigo zou blijven zwalken. Aan de Caroline-mensen de keuze: - Of je verlaat het schip, of we vertrekken nu! - Na ampel beraad en met inmiddels al behoorlijk wat water in de generatorruimte werd unaniem besloten om de MV Mi Amigo te verlaten. - We realiseerden ons dat indien het water iets hoger zou komen, de generatoren zouden uitvallen en we geen stroom meer zouden hebben. Niet echt een prettige gedachte als je op een zinkend schip zit. Ik denk dat we op het allerlaatste moment de juiste beslissing namen -, zucht Tim. Stevie Gordon en Tom Anderson besloten om netjes uit de lucht te gaan. Tegen 01.00 uur werd 'Caroline' van The Fortunes gedraaid. Waarna beide deejays uitlegden dat ze van boord gingen, en de mededeling werd meegegeven dat Radio Caroline hoe dan ook weer terug in de lucht zou komen. Nick Richards zette kort daarop voor de allerlaatste maal de zender van de MV Mi Amigo uit. Vervolgens begon de reddingsoperatie voor de bemanningsleden. Vanaf de zijkant van het schip moesten zij een voor een overspringen. De reddingsboot manouvreerde zich telkens opnieuw vrijwel geheel tegen de MV Mi Amigo aan, maar zou het schip geen enkele keer ook echt raken. De opvarenden van het zendschip werd toegeschreeuwd wanneer ze exact moesten overspringen. Ton Lathouwers deed het als eerste, gevolgd door Nick Richards, samen met... Wilson de kanarie. Vervolgens sprong Tom Anderson en uiteindelijk duurde het nog een volle twintig minuten voordat men ook Stevie Gordon van de boot af had gehaald. - Binnen het half uur daarna gingen de lichten uit, en verdween de MV Mi Amigo langzaam onder de golven - zo vertelt Tim. Het enige dat overbleef van de MV Mi Amigo was de microfoon. Stevie Gordon had kans gezien die te ontkoppelen en in zijn binnenzak te stoppen, voordat hij als laatste het schip verliet. De Zweedse, Britse, Belgische en Nederlandse regeringen ondernamen alles wat tot hun mogelijkheden behoorde om het zendschip te stoppen, maar uiteindelijk bleek het de machtige Noordzee zelf die daar in slaagde.
Herbert Visser
De MV. Mi Amigo zoals het schip nu op de zeebodem verblijft.
Stukjes uit de uitzendingen op 19 maart 1980Download laatste uitzending vanaf de mv. Mi Amigo
Download VHF berichten tussen de mv. Mi Amigo en Thames Costguard
Download filmpje met Tom Anderson
Download nieuws filmpje van het Duitse TV nieuws (met dank aan Dr. Martin van der Ven)
Boven de MV. Mi Amigo gezonken op de Long Sand in de Thames monding 20 maart 1980.
De MV. Mi Amigo nog voor anker in de Knock Deep juni 1979.
De MV Mi Amigo als houtboot Olga.
Radio Caroline gaat door 1 september 1974 met Tony Allan 1.1 mb
Luister hier naar een stukje over het driften van de Mi Amigo 8 november 1975 270 kb
Simon Barrett Radio Caroline weer terug vanuit het South Edinburgh Channel 13 november 1975 1.2 mb
Hoor hier het uitschakelen van de zender door de Engelse politie 14 november 1975 544 kb
©Foto HvD De MV. Mi Amigo mei 1977
©Foto HvD De MV. Mi Amigo juli 1979
Op alle foto's rusten copyright. Niet in alle gevallen heb ik kunnen nagaan of op de foto's nog copyright rust. Diegenen die menen recht te kunnen laten gelden, worden verzocht om contact op te nemen via email
Terug in de tijd 3 maart 1968 Radio Caroline uit de lucht
Terug in de tijd 3 maart 1968
Om vijf uur in de ochtend
starten Radio Caroline International vanaf de MV. Mi Amigo zoals altijd de tape
met test muziek om de uitzendingen van die dag te beginnen. Al snel was de
zender weer uit de lucht, de sleepboot "Titan" was langzij gekomen en
de kapitein van deze sleepboot toonde een papier waarop te lezen was dat hij
opdracht had van de firma Wijsmuller de MV. Mi Amigo naar Amsterdam te slepen.
De DJ's werden opgesloten in de messroom en het anker werd opgehaald. Op 4 maart
kwam de MV. Mi Amigo aan in Amsterdam, daar zou het schip tot zomer 1972
verblijven en op een veiling voor 20000 gulden verkocht worden aan Gerard van
Dam.
Ook het North schip, de MV. Frederica was op de ochtend van 3 maart 1968
overvallen door een sleepboot, de "Utrecht". Aangezien de reis vanuit
de Ierse zee veel langer was kwam de "Frederica" of ook wel genoemd
"Caroline" pas aan in Amsterdam op 9 maart 1968. Het schip zou op de
zelfde veiling in 1972 verkocht worden voor de sloop voor 26500 gulden.
